even persoonlijk

Geboren en getogen in Haarlem in 1985 als 2e generatie van immigrant ouders uit Suriname. Mijn vader werkte bij de KLM en mijn moeder was kinderverpleegkundige in het ziekenhuis om de hoek. Mijn oma van moeders kant was une Parisienne, jawel geboren en getogen in Parijs. Maar toen zij 5 was werd zij wees. Vlak voordat dit gebeurde bracht haar vader, hen (zij en haar broer) naar Suriname om daar hen onder te brengen bij familie.

Mijn oma is in een van de rijkste buurten van Parijs geboren, echter kende zij grotendeels van haar leven armoede. Niet omdat de familie in Suriname arm was, maar omdat zij haar behandelde als Assepoester, een sloof. Haar broer mocht naar school, maar zij niet. Toch kon zij lezen, schrijven en kende zij etiquetten. Zo vertelde mijn moeder dat ze vaak rijst met boter en zout aten, want geld voor groente en vlees was er niet altijd. Toch dekte oma altijd de tafel alsof het een feestmaal was: zo schepte ze het eten over in mooie schalen, plaatste zij placemats met daarom bord en bestek. Mijn moeder heeft mij verteld dat oma zichzelf heeft geleerd om te lezen en schrijven, en dat heeft altijd indruk op mij gemaakt.

Waarom vertel ik dit stukje – juist hier – over mijzelf? Omdat ik zelf geen echte armoede heb gekend. Ik weet dat er periodes waren dat we zuinig aan moesten doen en zelf heb ik dat later ook ervaren als volwassene, vooral net na mijn scheiding. Maar echte armoede, dat niet. Ik zat op hockey (een vrij dure sport), mijn moeder heeft sinds ik 3 was altijd een koopwoning gehad, ik heb zorgeloos kunnen studeren en besloot toen ik langer dan 4 jaar erover deed, het zelf te betalen. Want ik heb ook 2 broertjes en voelde mij verantwoordelijk voor de vertraging.

Toch heb ik ook mijn worstelingen gehad met mijn money mindset. Waar je ouders en grootouders vandaan komen heeft invloed op je denken en doen, ook al leef jij het niet zelf. Want zij kunnen je alleen meegeven wat zij hebben geleerd. Uiteindelijk is het aan jou zelf wat je met de gegeven informatie doet.

Of toch niet helemaal? Ik geloof ook echt dat je mensen op je pad nodig hebt die je op weg helpen. Mensen, hoe klein het gebaar dan ook, die een verschil kunnen maken in de koers van jouw leven. Ik heb vanaf jongs af aan altijd bewondering gehad voor de reis die mijn oma en moeder hebben afgelegd. Later begreep ik ook meer over de reis van mijn vader. Mijn ouders gingen namelijk uit elkaar toen ik 3 jaar was en ik zag hem niet zo vaak als ik had gewild. 

Ik kan nog eindeloos doorgaan en voorbeelden geven over waarom ik weet wat ik weet. Maar de afgelopen 16 jaar heb ik – als schuldhulpverlener – bevestigd gezien wat ik kon observeren in mijn omgeving. Dat het wel degelijk uitmaakt waar je wieg staat, maar dat de reis misschien nog veel meer invloed heeft. Want zoals een collega een keer tegen mij zei “..drie keer het hoekje om en we zitten allemaal aan de andere kant van het bureau…”. Dat heeft mijn oma helaas geweten, desondanks had zij geen schulden ook al leefde zij van een minimum inkomen van ongeschoold werk en later een AOW aangevuld vanuit de bijstand.

Daarom doe ik wat ik doe.

En oja misschien nog even iets over het heden? Ik woon inmiddels alweer weer 10 jaar in Haarlem, na in Hoofddorp, Rotterdam, Amsterdam en in Den Haag te hebben gewoond. Ik ben mama van een tienerzoon van 15 en tweede leg dochters van 1 en 0(de hekkensluiter). 

Ik heb gewerkt van budgetbeheerder tot schuldhulpverlener tot kwaliteitsmedeweker tot projectleider. Telkens een stapje verder, maar het management zag ik niet zitten. Ik zag mijn manager soms met kiespijn nieuw beleid invoeren, terwijl zij het er zichtbaar niet mee eens was. Zij had hiervoor namelijk in de uitvoering gewerkt en wist hoe het voor ons zou zijn. Daar besloot ik dat ik echt invloed wilde hebben en ben daarom gaan ondernemen. Ik heb teveel ondernemers gezien die hun bedrijf moesten uitschrijven en teneergeslagen tegenover mij zaten aan mijn bureau.

Daarom heb ik een speciale affiniteit met ondernemers die voor financiële uitdagingen staan. Mijn missie is om hen te helpen, zodat zij zich niet hoeven uitschrijven bij de KvK en kunnen (blijven) ondernemen.